Een zweepslag is een verscheuring van spierweefsel. De kuitspier is berucht voor een zweepslag, maar een dergelijke verscheuring kan ook optreden in de hamstrings en quadriceps. Een zweepslag treedt plotseling op, alsof degene een trap tegen de kuit krijgt. Een zweepslag is pijnlijk en leidt tot een wekenlange onderbreking van de normale activiteiten. De behandeling bestaat in de beginfase met name uit rust en koeling en soms een hakverhoging of een compressieverband. Rekoefeningen zijn in de beginfase erg pijnlijk dus daar kan dan later mee begonnen worden. Massage mag niet worden toegepast wegens mogelijke complicaties in de zin van spierontstekingen met kalkafzettingen. Genezing vergt ongeveer zes tot tien weken.

Heb je het idee een zweepslag te hebben opgelopen of misschien een scheurtje in de spier en wil je dat na een bezoek aan je huisarts laten behandelen neem dan contact op met PSMZ in Assendelft voor een gedegen herstelprogramma en advies.

 

Spierpijn (myalgie) is een gevoel van pijn aan een spier. Spierpijn kan door een groot aantal oorzaken ontstaan. Een veel voorkomende oorzaak is overbelasting van spieren zoals die bij sport optreedt. Spierpijn kan ook een symptoom zijn van verschillende ziekten zoals infectieziekten. Of van letsel, zoals een spierscheurtje.

Spierpijn ontstaat door het ontstaan van melkzuur in de spiervezel en daarna in het bloed door zuurstoftekort (anaeroob metabolisme), of doordat bij de belasting van deze spier één of meerdere spiervezels in de spier zijn gescheurd. Dit irriteert, maar herstelt gelukkig snel. Bij het herstel worden spiervezels dikker dan ze daarvoor waren daardoor wordt de spier groter en sterker. Het is een misvatting dat het aantal spiervezels toeneemt het aantal en de samenstelling zijn genetisch bepaald.

Spierpijn kan vervelend zijn en ook een indicatie zijn van verkeerde training. Heb je na 2 dagen nog steeds spierpijn, dan is de mate van overbelasting voor je spieren te hoog geweest (misschien wel overtraining).

Je kunt de spierpijn minimaliseren door zorgvuldig te trainen. Sluit een training bijvoorbeeld af met een cooling down: gebruik grote, dynamische bewegingen (denk aan cardioapparatuur) zonder een al te hoog tempo of intensiviteit, en rek de gebruikte spieren. Dit bevordert de doorbloeding en helpt de door de training ontstane afvalstoffen af te voeren. Bezoek daarom ook geregeld een sportmasseur, ook (sport)massages dragen bij aan een effectief herstel en werken doorgaans ook preventief.

Met betrekking tot de spierpijn is het ook belangrijk de training te verdelen over de week. Train bijvoorbeeld nooit dezelfde spiergroep elke dag; de spier krijgt zo geen hersteltijd om sterker te worden en de overbelasting neemt alleen maar toe en zal de spier uiteindelijk zelfs slapper worden.

Na het lezen hiervan denk je:"Ik heb flink gesport en ben toe aan een massage" Kom dan gerust voor een sportmassage naar PSMZ te Assendelft.

 

Een liesblessure is één van de chronische overbelastingsblessures die kunnen optreden bij sporten. Deze blessure kan veroorzaakt worden door een irritatie van de aanhechting van de pees en/of de spiervezels van één van de spieren die het been naar binnen bewegen (de 'adductoren'). Deze spieren hechten aan de binnen-onderzijde van het bekken. De pijn kan uitstralen naar de binnenkant van het bovenbeen of naar de buikspieren. In het beginstadium van deze blessure is er slechts sprake van een stijf en/of licht zeurend pijngevoel na een zware of langdurige inspanning. Als er geen tegenmaatregelen getroffen worden, zullen de pijnklachten ook optreden aan het begin van de training. Deze pijnklachten verdwijnen in eerste instantie nog na een warming-up, maar na afloop van de training keren ze weer terug. Als er toch wordt doorgesport, nemen de pijnklachten nog meer toe en zal lopen uiteindelijk niet meer (goed) mogelijk zijn. Genezing van de blessure zal dan als regel vele maanden gaan duren.

Het niet of niet goed uitvoeren van een warming-up is vaak een medeveroorzaker. Hierbij is het uitvoeren van rekoefeningen voor de spiergroep aan de binnenzijde van het bovenbeen belangrijk om blessures te voorkomen en de spieren op lengte en spanning te houden. Sporten op een vochtige of natte ondergrond levert 'verstappen' of uitglijden op waardoor liesblessures vaak ontstaan of verergeren.

 

Een echt vervelende hardloopblessure is overbelasting van de 'Tractus Iliotibialis', dit is een peesplaat aan de buitenzijde van het bovenbeen. Deze blessure wordt ook wel 'lopersknie' genoemd. De pijnklachten treden op ten gevolge van de frictie (wrijving) van deze peesplaat over een uitbochting van het bovenbeen, aan de buitenzijde net boven de knie. De pijnklachten treden vaak pas na enige tijd hardlopen op en dan met name tijdens de haklanding. De pijnklachten kunnen zo hevig worden dat het lopen moet worden gestaakt. Na het staken van het lopen wordt de pijn snel weer minder. Het is een blessure die langzaam de kop op steekt. Gedurende een training, bijv. bij het inlopen voel je enige last die dan gaandeweg de training weer verdwijnt. Gevaar hiervan is dat de blessure, die eigenlijk al aanwezig is, sterk wordt onderschat. Na verloop van tijd ontstaat de pijn die maakt dat je beslist moet stoppen met trainen. Een bezoek aan een fysiotherapeut/sportarts is dan zeker noodzakelijk. Ook uw sportmasseur kan met de nodige ijsmassages, fricties, bovenbeenmassages en zelfs Kinesiotaping uitkomst bieden. Het herstel kan lang duren en ook uw loopintensiteit zal zeker gereduceerd moeten worden teneinde herstel te bespoedigen maar ook om een chronische klacht te voorkomen.

Indien u behandeling (o.a. sportmassage), advies en/of informatie wenst neem dan contact met ons op, PSMZ (gevestigd in Assendelft) is u graag van dienst.